• Menu
  • Menu

🇵🇱 Polowanie – Anna-Maria poleca duńskie kino 🇩🇰

W cyklu Anna-Maria poleca duńskie kino i w związku z ostatnio powszechną, bezwzględną aczkolwiek niewątpliwie konieczną walką z pedofilią, chciałabym zaproponować Wam pewien film. Jest on dla mnie przysłowiową łyżką dziegciu w beczce miodu, pokazuje bowiem wieloaspektowość problemu.

Nawiązując do ostatnich wydarzeń kulturalnych „Zabawa w chowanego” braci Sekielskich i niekulturalnych czyli do „Nic się nie stało” S. Latkowskiego chciałabym Wam polecić duński film „Polowanie”. Jest to obraz, który niesamowicie mnie poruszył. Wywołał we mnie żal i wściekłość na bohaterów. Niestety obudził również świadomość, że omawiane w „Polowaniu” zagadnienia zdarzają się nie tak rzadko. Wydaje się, że często jeśmy wobec takich zdarzeń bezsilni. W rzeczywistości jesteśmy po prostu bezmyślni, obojętni i głusi. Czy faktycznie musi tak być? Może nadszedł już czas aby dorośli zaczęli ponosić odpowiedzialność za swoje czyny i słowa, a reżyserzy za fałszywie nakręcone dokumenty? Może wówczas dzieciom łatwiej będzie nauczyć się odróżniać dobro od zła i odnaleźć się w dżungli jaką niewątpliwie jest świat dorosłych.

"Polowanie"- Anna-Maria poleca duńskie kino
„Polowanie”- Anna-Maria poleca duńskie kino

Historia „Polowania”

Film nakręcił w 2012 roku Thomas Vinterberg, jeden z najznakomitszych duńskich reżyserów. Główne role zagrali Mads Mikkelsen jako Lucas, Thomas Bo Larsen Jako Theo przyjaciel Lucasa, Alexandra Rapaport jako Nadja, Annika Wedderkopp jako Klara. Film zdobył 11 nagród w przeróżnych festiwalach filmowych. Między innymi w Cannes w 2012 roku Złotą Palmę dostał Mads Mikkelsen za najlepszą grę aktorską a Thomas Vinterberg nagrodę Jury Ekumenicznego.

„Polowanie” nie jest ani filmem dokumentalnym ani opartym na faktach. Czy rzeczywiście jest to nieprawdopodobna historia wyssana z palca? Nic bardziej mylnego. Inspiracją, czy wręcz motorem do nakręcenia filmu był psycholog dziecięcy Søren Friis Smith. Zgromadzone przez siebie artykuły w gazetach, publikacje i raporty naukowe oraz notatki o ludziach oskarżonych o pedofilie podarował reżyserowi. Psycholog poruszony „Festen” filmem Vinterberga z 1998 roku, miał nadzieję na kolejne arcydzieło. Myślę, że się nie zawiódł, ale z pewnością się naczekał.

"Polowanie"- Anna-Maria poleca duńskie kino
„Polowanie”- Anna-Maria poleca duńskie kino

Polowanie

Akcja „Polowania” toczy się w małym, prowincjonalnym miasteczku w Danii. Jest to bogata mieścina położona na Północnej Zelandii. Prawie wszyscy się tu znają, chadzają do tych samych barów, należą do jednej parafii, uczestniczą w tych samych nabożeństwach, razem polują i robią zakupy w tym samym sklepie spożywczym. Tu prawie wszyscy się przyjaźnią, nikt nie zamyka drzwi do domu na klucz, bo wszyscy wzajemnie sobie ufają. To typowa małomiasteczkowa wspólnota, gdzie ludzie czują sie szczęśliwi i bezpieczni. Gdzie mieszkańcy wspierają siebie na wzajem w myśl powiedzenia ” Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”.

W tej przyjaznej atmosferze, wsród wspierających i wszystko o nim wiedzących i rozumiejących go przyjaciół, czterdziestoletni Lucas usiłuje poukładać sobie życie po ciężkim rozwodzie. Bohater znalazł nową pracę w miejskim przedszkolu, spotyka się z dziewczyną i odbudowuje więź z synem. Wszystko idzie dobrze. Wydaje się, że może być tylko lepiej. Niestety pewnego dnia, mała dziewczynka, której uczucia zostały ” odrzucone”, opowiada historię. Historia, która miała dziecku pomoc poradzić sobie z nagromadzonymi emocjami, ma poważne konsekwencje. Praktycznie Klara nieświadomie otworzyła tzw. „puszkę Pandory”. Nagle zaufanie i przyjaźń znikają. W miejsce znanego powiedzenia D’Artagnana pojawia się jakże odmienne zawołanie ” wszyscy na jednego”. Właściwie nie ma tu woli wysłuchania, nie mówiąc o próbie zrozumienia ani ofiary, ani tym bardziej oskarżonego. Twarz wspólnoty zmienia się diametralnie. W rezultacie przyjazna i wspierająca się społeczność staję się żądną krwawej zemsty tępą tłuszczą.

"Polowanie"- Anna-Maria poleca duńskie kino
„Polowanie”- Anna-Maria poleca duńskie kino

Refleksje po kinouczcie

Dlaczego dorośli, wykształceni i wydawać by się mogło mądrzy ludzie, nagle stracili rozsądek i trzeźwą ocenę sytuacji? Faktycznie były to zeznania Klary, czy może spaczona i nadmierna w tej kwestii wyobraźnia dorosłych, podsycana strachem o dzieci ? Dlaczego ani pedagog, ani psycholog czy wreszcie sami rodzice nie wysłuchali dziewczynki? W końcu czy rodzice w ogóle znali swoje dziecko?

Czy pedagodzy i psycholog działali w zgodzie z prawem i z obowiązującą sztuką zawodu ? A może przekroczyli swoje kompetencje? Właściwie to kto jest winny podniecaniu tej zbiorowej histerii ? Kto ponosi odpowiedzialność za ostracyzm społeczny pokazany w „Polowaniu”? Przede wszystkim jednak zastanawiam się, czy można było uniknąć aż takiej eskalacji wydarzeń?

Podsumowując jak często zdarzają się podobne sytuacje wokół nas? Jak uniknąć bezpodstawnych oskarżeń w dobie bezwzględnej walki z pedofilią? Bezsprzecznie, walka ta jest jak najbardziej konieczna, tylko czy powinna przybierać formy publicznego linczu?

Dlaczego w Polsce sprawy ofiar pedofili wciąż traktowane są jak „gorące ziemniaki”, odkładane na bok do wystygnięcia. Przecież emocje w ofiarach nie znajdą ukojenia, dopóki oprawcy nie poniosą kary za swe czyny. Naprawdę tak trudno to zrozumieć? Myślę, że najwyższy czas byśmy niezależnie od dzielących nas różnic politycznych czy religijnych powiedzieli dość. Dotyczy to zarówno chronienia oprawców, a jak bezpodstawnego rzucania oskarżeń.

Link do filmu

"Polowanie"- Anna-Maria poleca duńskie kino
„Polowanie”- Anna-Maria poleca duńskie kino

Między innymi film z polskim lektorem można zobaczyć tutaj Link do filmu

Jeśli interesuje Ciebie podobna tematyka to zajrzyj „Królowa kier”

Pozostałe recenzje duńskich filmów znajdziesz w zakładce Anna-Maria poleca

„Jagten”- Anna-Maria anbefaler en dansk film


For nylig er der startet en diskussion om pædofili i Polen. Selve emnet er åbenlyst ikke nyt, men der blev oprettet et godt nyt dokument og et pseudo dokument, der har blusset følelserne op igen. Jeg blev meget påvirket af disse kulturelle begivenheder i Polen. Da jeg ikke selv kan lave en film, som min stemme i denne diskussion, vil jeg gerne anbefale at se ”Jagten”.

"Jagten"- Anna-Maria anbefaler en dansk film
„Jagten”- Anna-Maria anbefaler en dansk film

Det er en dansk drama fra 2012 instrueret af Thomas Vinterberg, som har rørt mig virkelig meget. I hovedrollerne kan man se Mads Mikkelsen, Susse Wold, Thomas Bo Larsen, Lars Ranthe, Anne Louise Hassing. Filmen blev nomineret til 22 priser i forskellige konkurrencer, og vandt 11 priser. Blandt andre blev tildelt Thomas Vinterberg Prize of the Ecumenical Jury og Mads Mikkelsen som ”Bedste mandlige skuespiller” i Filmfestivalen i Cannes i 2012. Filmen fik også Robert for den bedste danske film, årets instruktør og mandlige hoved og birolle.

Jagten” er ikke nogen dokumentarfilm. Teoretisk set er den ikke engang baseret på virkelige hændelser, men faktisk suges den ikke helt fra fingeren. Inspiration til filmen var børnepsykolog Søren Friis Smith og hans bunke avisartikler, videnskabelige rapporter og en række noter, om mennesker, som blev anklaget om pædofili. Psykologen, der blev berørt af ”Festen” af Thomas Vinterberg overtalte instruktøren til at lave ”Jagten”.

Hvad handler „Jagten” om

Handlingen i filmen foregår i en lille landsby i Danmark, hvor næsten alle kender hinanden, går til de samme klubber eller idrætscenter og handler hos den samme købmand.  Byen, hvor næsten alle er venner med hinanden, når de forlader huset, lukker de ikke døren, fordi de har tillid til hinanden. Et lille bysamfund, hvor alle føler sig trygge og glade, hvor alle støtter hinanden ifølge populært ordsprog „En for alle, alle for en.”

"Jagten"- Anna-Maria anbefaler en dansk film
„Jagten”- Anna-Maria anbefaler en dansk film

Her i et venligt miljø og blandt støttende venner, prøver den 40 år gamle Lucas at få styr på sit liv igen, efter en hård skilsmisse. Han har en ny kæreste, et nyt job i børnehaven.Han genopbygger også sit forhold med sønnen. Alt går godt. Desværre fortæller en lille, fornærmet pige en historie en dag. Denne historie åbner  ”Pandoras æske”. Pludselig forsvinder tillid og venskab. I stedet for „En for alle, alle for en”, dukker ”alle mod en” op.

Der er pludselig hverken god vilje til at tale med Lucas eller Clara. Der er ingen, der vil høre efter, hvad der egentlig er sket. Fællesskabets ansigt ændrer sig radikalt fra et venlig til et ivrigt og hævnlystent. 

Efter „Jagten”

Hvorfor mister kloge voksne pludselig deres sunde fornuft? Var det Klaras vidnesbyrd eller den overdrevne voksnes fantasi, som blev forårsaget af frygt? Hvorfor lytter hverken pædagogen, psykologen eller forældrene ikke til Klara? Kender forældrene overhovedet deres børn? Handler pædagogen og psykologen i overensstemmelse med loven og videnskaben? Måske har de overskredet deres kompetencer?

Hvem er skyldig i såning af kollektivt hysteri? Og hvem er egentlig ansvarlig for, at Lucas bliver frosset ud og til sidst ekskluderet af samfundet? Hvem er virkelig offeret her i virkeligheden, måske begge to?

Kunne denne situation være undgået? Hvorfor får Lucas ikke ret til forsvar? Kan venskab overleve en sådan test? Er det muligt at vende tilbage til ”det normale” efter disse begivenheder? Hvordan kan man glemme det og leve som om intet er skete? Hvor ofte sker disse situationer i virkeligheden? Hvordan kan uberettigede beskyldninger undgås?

Link til filmen „Jagten”

  • Tekst: Anna-Maria Taszek
  • Dansk korrektur: Marcin Korban

Leave a reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany.